വേരുകൾ

വീണ്ടുമവർ പിരിയുന്നു.
തമ്മിൽ കാണുകയില്ലെന്നു
പരസ്പരം വാക്കു നൽകുന്നു.
മഴയും മഞ്ഞും വേനലും അവർക്കിടയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു.
എല്ലാ രാത്രികളിലും നക്ഷത്രങ്ങളോട്
ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ കുറിച് നിർത്താതെ സംസാരിക്കുന്നു.
ദൂരെ നിന്ന് അതെ തീവ്രതയോടെ മറ്റെയാൾ അത് രേഖപ്പെടുത്തി വെക്കുന്നു.
അങ്ങനെ പിരിഞ്ഞും പിരിയാതെയുമവർ കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്നു.

- വേരുകൾ